P1070531Homeopathie is een natuurlijke geneeswijze waarbij het zelfgenezend vermogen van de mens op een natuurlijke manier wordt gestimuleerd en versterkt. Niet de specifieke klacht staat centraal, maar de hele mens.

De grondlegger van de homeopathie is de Duitse arts Samuel Friedrich Christian Hahnemann (1755-1843). Hij introduceerde voor het eerst de naam ‘homeopathie’, afgeleid van de Griekse woorden ‘homoios’ (gelijksoortig) en ‘pathos’ (lijden). In 1796 formuleerde hij het gelijksoortigheidsprincipe, ook wel de similiawet genoemd.

Dit principe houdt in dat iemand van een ziekte kan worden genezen door het toedienen van een zeer kleine hoeveelheid stof die bij een gezond mens dezelfde symptomen oproept als de betreffende ziekte.

De basis van de homeopathie was hiermee gelegd: een stof die ziekteverschijnselen teweegbrengt bij gezonde mensen, kan diezelfde ziekteverschijnselen bij zieken genezen. Hij drukte dit uit in de Similiaregel: Similia Similibus Curentur” wat vertaald is “het gelijke worde met het gelijkende genezen”.

Samuel Hahnemann en later klassiek homeopaten hebben zo meerdere middelen ontwikkeld en getest op gezonde proefpersonen en deze geneesmiddelen beschreven( gedocumenteerd) in wat genoemd wordt de “Materia Medica”.
Klassieke Homeopathie is voor veel klachten inzetbaar. De behandeling geneest of verlicht de klachten en verbetert het algeheel welzijn. Homeopathie vormt een waardevolle aanvulling op reguliere geneeskunde en kan (ook) toegepast worden waar regulier (nog) geen antwoord op bestaat.

De klachten die iemand heeft zijn voor een homeopaat uitingen van een verstoord evenwicht. Met een goed gekozen homeopathisch geneesmiddel kun je dat evenwicht weer herstellen.